Damascus
Als je naar dit gebied heen reist, weet je iets, maar je weet vooral heel veel niet. Natuurlijk lezer, heb je gehoord van Amman, Damascus Aleppo, Petra en de omzwervingen van iemand als bijvoorbeeld de apostel Paulus (die overigens werd geboren in wat nu Turkije is en door zijn vader naar Jeruzalem werd gestuurd om Rechten te studeren), maar daarover later.
Vanuit Amman, vertrokken we gelijk de dag na aankomst naar Syrië, een van de landen die volgens bepaalde mensen hoort tot de as van het kwaad, maar wat een historie…
De grensovergang doet een tikje oost Duits aan, net als trouwens een deel van de bebouwing die je later tegenkomt. Het is sowieso een allegaartje aan stijlen, maar dat is weer niet zo vreemd, als je weet dat dit land een geschiedenis heeft die terug gaat tot meer dan 3000 jaar voor het begin van onze jaartelling. Pas als je hier bent, realiseer je je, dat zowel Jeruzalem, Bagdad en Beiroet, op een alleszins bereisbare afstand liggen. Je praat dan over 150-200 kilometer en in het geval van de Golan en Libanon over enkele kilometers, zeer dichtbij . De ontploffing in Libanon, gisteren die 16 mensen het leven kostte, maakte dat onze gids het een onveilig idee vond, naar dit gebied af te reizen om Baal te bezoeken, domweg te gevaarlijk, naast het gegeven, dat je voor je het weet 6 uur moet wachten aan de grens. De groep, was het met hem eens. Verder is hier zat te zien ook zonder een dagtripje naar Libanon.
De eerste indruk die Damascus op je maakt, is die van een grauwe stad, waarin het verkeer zich chaotisch voortbeweegt, door de straten. Onduidelijk is hoeveel mensen er precies wonen, de schattingen lopen uiteen van 4.5-6 miljoen, waaronder vele Irakezen (De Irakese grens ligt maar 200 km weg!), die als vluchteling wel rijk moeten wezen, anders komen ze er niet in. Ons hotel ligt hartje stad en doet een beetje Amerikaans aan qua airconditioning, dat wil zeggen buiten is het tegen het vriespunt, binnen minstens 25 graden met de ramen open. Tel daar een kamergenote bij op met een slaap-apnoesyndroom en begrijpt dat ik (ook) de tweede nacht, niet best heb geslapen. Gelukkig vonden we gisteravond nog een 5-sterrenhotel waar je een biertje kon drinken, vooropgesteld dat je langzaam dronk wegens 4 euro per glas, dat dan weer wel.
Vanochtend begonnen we met het zeer indrukwekkend nationale museum, waarin je binnen en buiten artefacten aantreft van 3000 BC tot pak hem beet 1700 AD. Vooral het beeldhouwwerk en de mozaïeken zijn bijzonder inspirerend, maar je ziet bijvoorbeeld ook een afbeelding op een kleitablet van het allereerste alfabet en de allereerste muzieknoot ooit letterlijk geschreven op een zeer klein kleitabletje, waarvan ik een replica heb aangeschaft. Het gaat om een dertig letters tellend alfabet Caanitisch, uit Ougaret. We brachten ongeveer 2.5 uur door in het museum, waarna we verder gingen met onze ontdekking van Damascus.
Volgende object de grote moskee van Omayyada, uiteraard een en al pracht en praal. Vreemd genoeg in het verleden zowel in gebruik als katholieke kerk inclusief doopvont als moskee. Die vreemde mengelmoes tref je in deze stad doorlopend aan. Zo is hier een Christelijke & een Joodse (!) wijk, inclusief synagoge’s, maar de mensen leven vredig met en naast elkaar.
Voort ging het naar de Soukh, waar ik mijn ogen vooral heb uitgekeken naar de sexy kleding die overal te koop was, vooral de lingerieafdeling inclusief slipjes met bont afgezet maar zonder kruis, maakte indruk, Toch gek deze 2 werelden binnen en buiten de deuren van een private setting. Lunch bestond uit allerlei soorten plat brood met vulling als spinazie en kaas en natuurlijk olijven, in het oudste café van de stad. U sjamaan heeft niet veel gegeten, maar wel genoten van de atmosfeer. Na de lunch vervolgden we de tour middels een wandeling door de geheel overkapte straight street, zo een anderhalve kilometer winkeltjes waar je van alles kunt krijgen, een echte bazaar, maar volgens onze gids is die in Aleppo veeeel groter. Saillant detail, over deze straat, is dat hij door de apostel Paulus, die er aan woonde enige tijd, is beschreven in de bijbel. We bezochten overigens ook de plaats waar hij werd gedoopt in een ondergrondse kerk en van waaruit hij uiteindelijk is gevlucht en ontsnapt, naar verluid door een geheime onderaardse gang.
Heb me nooit gerealiseerd dat het stroomgebied van de Eufraat en de Tigris, hier zo dichtbij ligt en dat zich in dit gebied gedurende 5 millennia een fascinerende geschiedenis heeft afgespeeld, waarvan je iets en niets weet, maar zo was ik al begonnen. De blik vanavond vanaf de top van een berg hier, liet in elk geval zien, dat dat van die 4-6 miljoen, wel zal kloppen, wat een stad! Morgen reizen we naar Palmira, voor weer een archeologische duik in onze geschiedenis en verleden.
Sjamaandigitaal 270108 Damascus
Vanuit Amman, vertrokken we gelijk de dag na aankomst naar Syrië, een van de landen die volgens bepaalde mensen hoort tot de as van het kwaad, maar wat een historie…
De grensovergang doet een tikje oost Duits aan, net als trouwens een deel van de bebouwing die je later tegenkomt. Het is sowieso een allegaartje aan stijlen, maar dat is weer niet zo vreemd, als je weet dat dit land een geschiedenis heeft die terug gaat tot meer dan 3000 jaar voor het begin van onze jaartelling. Pas als je hier bent, realiseer je je, dat zowel Jeruzalem, Bagdad en Beiroet, op een alleszins bereisbare afstand liggen. Je praat dan over 150-200 kilometer en in het geval van de Golan en Libanon over enkele kilometers, zeer dichtbij . De ontploffing in Libanon, gisteren die 16 mensen het leven kostte, maakte dat onze gids het een onveilig idee vond, naar dit gebied af te reizen om Baal te bezoeken, domweg te gevaarlijk, naast het gegeven, dat je voor je het weet 6 uur moet wachten aan de grens. De groep, was het met hem eens. Verder is hier zat te zien ook zonder een dagtripje naar Libanon.
De eerste indruk die Damascus op je maakt, is die van een grauwe stad, waarin het verkeer zich chaotisch voortbeweegt, door de straten. Onduidelijk is hoeveel mensen er precies wonen, de schattingen lopen uiteen van 4.5-6 miljoen, waaronder vele Irakezen (De Irakese grens ligt maar 200 km weg!), die als vluchteling wel rijk moeten wezen, anders komen ze er niet in. Ons hotel ligt hartje stad en doet een beetje Amerikaans aan qua airconditioning, dat wil zeggen buiten is het tegen het vriespunt, binnen minstens 25 graden met de ramen open. Tel daar een kamergenote bij op met een slaap-apnoesyndroom en begrijpt dat ik (ook) de tweede nacht, niet best heb geslapen. Gelukkig vonden we gisteravond nog een 5-sterrenhotel waar je een biertje kon drinken, vooropgesteld dat je langzaam dronk wegens 4 euro per glas, dat dan weer wel.
Vanochtend begonnen we met het zeer indrukwekkend nationale museum, waarin je binnen en buiten artefacten aantreft van 3000 BC tot pak hem beet 1700 AD. Vooral het beeldhouwwerk en de mozaïeken zijn bijzonder inspirerend, maar je ziet bijvoorbeeld ook een afbeelding op een kleitablet van het allereerste alfabet en de allereerste muzieknoot ooit letterlijk geschreven op een zeer klein kleitabletje, waarvan ik een replica heb aangeschaft. Het gaat om een dertig letters tellend alfabet Caanitisch, uit Ougaret. We brachten ongeveer 2.5 uur door in het museum, waarna we verder gingen met onze ontdekking van Damascus.
Volgende object de grote moskee van Omayyada, uiteraard een en al pracht en praal. Vreemd genoeg in het verleden zowel in gebruik als katholieke kerk inclusief doopvont als moskee. Die vreemde mengelmoes tref je in deze stad doorlopend aan. Zo is hier een Christelijke & een Joodse (!) wijk, inclusief synagoge’s, maar de mensen leven vredig met en naast elkaar.
Voort ging het naar de Soukh, waar ik mijn ogen vooral heb uitgekeken naar de sexy kleding die overal te koop was, vooral de lingerieafdeling inclusief slipjes met bont afgezet maar zonder kruis, maakte indruk, Toch gek deze 2 werelden binnen en buiten de deuren van een private setting. Lunch bestond uit allerlei soorten plat brood met vulling als spinazie en kaas en natuurlijk olijven, in het oudste café van de stad. U sjamaan heeft niet veel gegeten, maar wel genoten van de atmosfeer. Na de lunch vervolgden we de tour middels een wandeling door de geheel overkapte straight street, zo een anderhalve kilometer winkeltjes waar je van alles kunt krijgen, een echte bazaar, maar volgens onze gids is die in Aleppo veeeel groter. Saillant detail, over deze straat, is dat hij door de apostel Paulus, die er aan woonde enige tijd, is beschreven in de bijbel. We bezochten overigens ook de plaats waar hij werd gedoopt in een ondergrondse kerk en van waaruit hij uiteindelijk is gevlucht en ontsnapt, naar verluid door een geheime onderaardse gang.
Heb me nooit gerealiseerd dat het stroomgebied van de Eufraat en de Tigris, hier zo dichtbij ligt en dat zich in dit gebied gedurende 5 millennia een fascinerende geschiedenis heeft afgespeeld, waarvan je iets en niets weet, maar zo was ik al begonnen. De blik vanavond vanaf de top van een berg hier, liet in elk geval zien, dat dat van die 4-6 miljoen, wel zal kloppen, wat een stad! Morgen reizen we naar Palmira, voor weer een archeologische duik in onze geschiedenis en verleden.
Sjamaandigitaal 270108 Damascus
posted by SjamaanDigiTaal at 8:57 PM
<< Home